Als je op tijd moet zijn, vertrouw je op de trein!

Terwijl het buiten regent dat het giet ben ik ondertussen maar weer begonnen aan mijn ‘dagelijkse sleur’ van huiswerk maken. Nou ja, het is eerder voor school bezig zijn, zelfstudie, huiswerk heb je immers niet meer. Zo volg ik geen lessen, maar loop ik college, ga ik zelfs niet meer naar school, maar naar de universiteit. Op het begin van het jaar had ik nog zoiets van, oh ja zo mag ik het niet noemen, maar nu zeg ik tegen iedereen dat ik naar school toe ga en huiswerk maak. En hoewel mijn vorige stukje ook al over school ging begin ik nu weer over een school-gerelateerd onderwerp, misschien omdat daar zoveel frustraties liggen? Ik wilde het eigenlijk hebben over de weg naar school toe en weer terug. Die leg ik af met de trein en hoewel ik het heerlijk vind om met de trein te reizen heb ik me de afgelopen weken toch echt aan de NS geïrriteerd.
Zo sta ik regelmatig te wachten en dan wil hij af en toe wel eens een minuutje te laat komen (soms ook te vroeg en jawel dan rijdt hij ook gewoon te vroeg weg), maar daar heb ik niet zo’n moeite mee. Als ik sta te wachten en ik hoor het ‘belletje’ (wat trouwens verdacht veel op het golfslagbad belletje lijkt) dan vrees ik altijd het ergste. Van het onduidelijke ‘enkele minuten’ tot de trein heeft ongeveer tien minuten vertraging. Het ergste scenario is als ze omroepen dat ‘de trein van kwart over’ niet rijdt. Daar sta ja dan, een half uur te wachten, hopend dat je volgende trein wel komt. Maar goed, alles beter dan mensen om je heen opgelucht adem horen halen omdat op hun traject nog wel treinen rijden omdat daar geen ‘aanrijding met een persoon is’.

Just a minute…

Listening – Op dit moment heb ik Voice Inside My Head van de Dixie Chicks op staan. Laatste dagen staan zij hoog in mijn playlist.

Watching – Afgelopen periode héél veel films gekeken, ook veel naar de bios geweest. Van Requiem for a Dream tot aan Fame, allemaal heel verschillend en allemaal de moeite waard om gekeken te worden.

Reading – De dochter van Salamina van Pamela Gien. Weet alleen nog niet zo goed wat ik er van moet vinden, maar wil toch wel doorlezen.

Imagining – Galopperend door de bossen, wind in mijn haren en gewoon aan niks denken. Geen gepieker.

Wanting – Zou dolgraag een nieuwe grijze tas willen, ben alleen het goede exemplaar nog niet tegengekomen. Ideeën?

 

Originally from August Street

This Is It

Afgelopen week heb ik This Is It, de film met laatste beelden van Michael Jackson in de bioscoop mogen bewonderen. De film is zoals sommige mensen denken geen biografisch verhaal, maar gaat over zijn repetities voor zijn uitverkochte concertenreeks This Is It!
De film begint met de audities van de dansers, ze vertellen daarbij hoe blij ze zijn dat ze bij de King Of Pop op het podium mogen staan. Vervolgens volgen zijn nummers waarbij we beelden te zien krijgen van repetities. Wat me hierbij opvalt is de enorme perfectie waarmee Micheal werkt, hij wil alles tot in de puntjes verzorgd hebben en besteed overal aandacht aan. Een muzikant in hart en nieren met gewéldige danspasjes.
Over het algemeen heb ik vol bewondering naar de film gekeken, het was echt een kijkje in het leven van de muzikant Michael. Wel vond ik de film op een gegeven moment een tikje langdradig, het patroon was in de hele film gelijk; een repetitie met verschillende beelden, op- en aanmerkingen van Michael of regisseur en ‘achter de scherm’ beelden werden afgewisseld met af en toe en paar muzikanten die vertelden wat ze zo speciaal aan Michael vonden. Ja, het was zeker de moeite waard om deze film te bekijken, maar om nou aan het einde van de film te gaan klappen gaat mij net iets te ver. Al moet ik bekennen dat ik geen die hard fan van Michael Jackson ben geweest en dat ook nooit zal worden ;-)

Cuba Libre

Genoeg van je eigen leven? Steel dat van een ander! Wanneer de relatie van Maggie op de klippen loopt, verhuist ze naar Brighton. Het aanknopen van nieuwe vriendschappen wil maar niet lukken en uit eenzaamheid ontwikkelt Maggie een dwangmatige belangstelling voor haar buren Libby en David. Na de geboorte van hun baby heeft Libby haar baan opgezegd, maar haar nieuwe leven als fulltime moeder bevalt haar maar matig. Juist wanneer ze heeft besloten dat ze weer een baan gaat zoeken, vertelt David dat hij een sabbatical wil nemen en hij haalt Libby over om een half jaar naar Cuba te gaan om Spaans te leren.
Maggie volgt haar buren naar Havana, waar haar verleden – en dan vooral de gewelddadige dood van haar jongere zus – haar begint te kwellen. En terwijl Maggies eigen leven haar stukje bij beetje ontglipt, probeert ze dat van Libby over te nemen…

De titel van het derde boek van Emily Barr draagt de naam van een heerlijke cocktail. Het verhaal gaat over Maggie, die na het verbreken van haar relatie naar Brighton verhuisd. Ze kan daar haar draai eigenlijk niet goed vinden en heeft geen sociale contacten. Op een gegeven moment komt ze in aanraking met haar buren, David en Libby en luistert ze hen af. Zij verhuizen naar Cuba en Maggie besluit ze achterna te reizen, in de hoop op een ‘toevallige’ ontmoeting.
Het idee van het verhaal nodigt uit om te lezen, zo ook de manier van schrijven, maar op de een of andere manier wil de vaart maar niet in het verhaal komen. Er wordt geschreven vanuit twee personages, maar je kunt je in geen van de personages inleven, ze blijven op de oppervlakte en je krijgt geen binding met ze. Wel wordt de sfeer op Cuba levendig geschreven en soms waan je je op het levendige en sfeervolle eiland. Een boek wat je lekker leest als je niet teveel na wilt denken, liggend aan het strand met een zonnetje en een heerlijke Cuba Libre.

3/5

Cuba Libre
Auteur: Emily Barr
ISBN: 90-8519-382-6

Fabulous Finds

Fabulous Finds on Flickr. Ja, want wat een prachtige plaatjes kun je op Flickr vinden *en andere site”s, want ik moet eerlijk bekennen dat niet alles van Flickr komt ;)*

Van links naar rechts: 1. Kvonk 2. Rowene 3. Lin Pernille 4. Nicole 5. Phil Burns 6. Marjam 7. Katelyn Downs 8. Maxcilla 9. Nikolinelr 10. MumboJumbo 11. *Laflaneuse 12. Zsolt Zsigmund 13. FeythLove 14. Bernie 15. Unknown 16. An Demory

Appelkruimeltoetje

Heel lang geleden zorgde een vriendin ervoor dat ik kennismaakte met het appelkruimeltoetje. Een heerlijk toetje met niet te veel poespas en makkelijk zelf te maken!

Ingrediënten

• 1 kg appels
• 2 theelepels kaneelpoeder
• 75 gram donkere basterdsuiker
• 150 gram bloem
• 150 gram rietsuiker
• 50 gram havermout
• 150 gram koude boter
• Mespuntje zout

Benodigdheden

• Oven
• Kom
• Ovenschaal

Voordat je begint stel je verwarm je de over voor op 200 graden Celsius. Vervolgens schil je alle appels, haal je het klokhuis eruit en snij je de appel in kleine stukjes. Deze stukjes doe je in de kom en meng je met de bastardsuiker en het kaneelpoeder. Dit mengsel schud je uit in de ovenschaal.
Spoel de kom even om (of  pak een nieuwe) en meng hierin de bloem, rietsuiker, havermout en voeg voor de smaak een mespuntje zout toe. De boter snij je in kleine stukjes en voeg je aan het bloemmengsel toe.
Even je handen wassen zodat ze koel zijn en daarna kneed je het mengsel tot een kruimelig deeg *dit vind ik altijd een van de leukste dingen om te doen! ;)* Het kneden van het deeg gaat het makkelijkste door de boter met de vingertoppen door de droge ingrediënten te wrijven. Wanneer je een kruimelig deeg hebt strooi je dit in de ovenschaal over de appelstukjes.

Plaats het in de oven en bak het in ongeveer 30 minuten tot een heerlijk toetje met een heerlijk goudbruin laagje!

Warm serveren met een bolletje ijs is het lekkerst, maar ook koud vind ik persoonlijk het nog goed te eten! Smakelijk!

Vakantie! Of toch niet?

De eerste dag van de vakantie is begonnen. Na mijn tentamenweek ben ik toe aan een weekje velverdiende rust, want de afgelopen twee weken waren druk, druk en nog eens druk. Alleen kom ik vandaag tot de conclusie dat ik eigenlijk helemaal geen week rust heb. Mijn dagen staan volgepland, met leuke dingen als naar de stad en de bios gaan, paardrijden en vooruit, rijlessen behoort ook tot de leuke dingen. Helaas staan er ook minder leuke dingen op, zoals mijn paper schrijven, de tandarts bezoeken en stiekem wil ik ook al wat vooruit werken omdat ik eigenlijk geen kerstvakantie heb. Ja, ik krijg een weekje vrij, tel daar de feestdagen vanaf en er blijft niet veel vrije tijd over. Die vrije tijd mag ik gaan besteden met studeren, want de eerste week na deze ‘vakantie’ (die de school ook nog zo mooi collegevrije periode noemt) heb ik tentamenweek. Nu denk je misschien dat ik de periode ervoor kan gaan genieten omdat het dan wat rustiger is. Helaas pindakaas. Voor de kerstvakantie heb ik namelijk óók een tentamenweek. Misschien beschouwen ze deze vakantie als week waarin we vooruit moeten gaan werken. Maar hé, ik bekijk het positief. Na de vakantie is mijn toch al korte schoolweek van 4 dagen ingekort naar een 3-daagse schoolweek. Dus eigenlijk heb ik het zo slecht nog niet. ;)